Blog

15 februari 2012

Vanaf heden geen verzendkosten meer bij aankoop van Heartsz interieur design!

 

 

14 februari 2012

In de ochtend schemering krijg ik vaak goede ingevingen. Dan ga ik op zoek naar pen en papier om het meteen op te schrijven want je weet maar nooit. Dit keer kwam er een treffende ‘korte’ omschrijving naar boven over mijn beeldende werk.

 

‘Natascha  van der Linden verbindt op een symbiotische wijze natuur en cultuur in één beeld,,gebruikmakend van  een symbolische beeldtaal om daarmee uitdrukking te geven aan menselijke emoties, zoals kwetsbaarheid, beknelling, verdriet, jaloesie, liefde enz.

Dit levert doorgaans zeer verstilde en poetische beelden op’

 

Daarna kon ik weer rustig verder doezelen.

 

4 februari 2012

Vorige week was het zo koud op het atelier dat ik besloot al mijn spullen naar binnen te halen en in de huiskamer te gaan werken. Emmers vol met vloeibare klei (gietklei), vijf verschillende gipsen gietmallen, potten vol onderglazuur, kwastjes, transparant glans glazuur, sponsjes, keukenmesje, en ga zo maar door werd mee naar binnen gesjouwd. De halve huiskamer veranderde in een atelier. Nu moet je weten dat het gieten van de gipsen mallen geen schoon karweitje is. Althans, niet bij mij. Ik knoei namelijk frequent, zowel bij de gietklei in de mal gieten als bij het terug gieten in de emmer. Voor wie niet bekend is met dit procedé zal ik het een en ander uitleggen. 
Gietklei is klei in vloeibare vorm, net als modder.
Door de gietklei te gieten in een gipsen vorm, kan men voorwerpen maken. Die voorwerpen worden gedroogd en gebakken. De verzamelnaam van de gebakken klei noemt men keramiek. Met klei kun je op verschillende manieren werken. Je kunt het draaien op een pottenbakkersschijf, je kunt het opbouwen met de hand om er bijvoorbeeld beelden mee te maken, of je kunt het in vloeibare vorm gieten. Dit gieten doe je in een mal van gips. Om een gipsen mal te maken, maak ik eerst op de hand een vorm van klei. 
Om die vorm (het positief) maak ik een grote bak, en giet die vol met gips (bij een enkelvoudige vorm). Als het gips hard geworden is haal ik de klei vorm er uit. Ik heb dan een holle vorm in mijn gips (het negatief). Als de gipsen mal helemaal droog is kan ik er vloeibare klei in gieten (helemaal vol).
De gietmal van gips neemt het water op uit de klei en daarom vormt zich na een bepaalde tijd een kleilaagje in de gietmal (aan de randen).
Ik blijft de mal steeds bij vullen tot aan boven aan. Na ongeveer 30 tot 60 minuten (afhankelijk van de grootte van de mal) giet ik de gietklei weer uit de mal. Hierna blijft de mal met het laagje klei ongeveer 4 uur drogen. Daarna wordt de mal geopend en de gietvorm gelost uit de mal. De gietvorm van klei heeft dan de naam greenware (de ongebakken vorm).
Vervolgens wordt de gietvorm met de hand afgewerkt, en zachtjes met een sponsje bij gewerkt. Het voorwerp moet dan ongeveer een week drogen totdat deze er witgrijs uitgaat zien. Daarna kan de vorm gebakken worden tot biscuit (eerste stook). Het voorwerp wordt gebakken in een speciale keramiekoven op een temperatuur van 1000 graden Celsius.
Dit bakproces duurt ongeveer 3 dagen, circa 10 uur voor het bakken en 2,5 dag voor het afkoelen van de oven tot op kamertemperatuur.
Na het bakken is het voorwerp tot biscuit omgevormd.
De biscuit vorm, wordt door middel van glazuren (onderglazuur, gekleurd of transparant glas poeder) van decoratie voorzien of gekleurd. Na het glazuren moet het werk wederom goed drogen en kan het voor een tweede keer de oven in. Op hoge temperaturen van boven de 1000 graden smelt het glazuur uit tot een prachtige glanzende glaslaag over het voorwerp. 

Zoals gezegd knoei ik nogal als ik aan het gieten ben, en zo verandert de huiskamer langzamerhand in een werkruimte vol met opgedroogde klei spetters her en der. Overal liggen werkstukken te drogen.
Mijn kinderen verbazen zich nergens over en klagen nooit. Eten doen ze wel op de bank voor de televisie (Yes, eindelijk!). En als dan na een week hard werken de eerste resultaten uit de oven komen en de expositie op de Kunstdag te ’s-Gravenhage achter de rug is, wordt de omvang van de ravage in huis duidelijk. Oeps dat wordt eerst een paar dagen flink opruimen en schoonmaken….   

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 Vrouw en Kunst kaarten bij Heartsz.nl

september 6th, 2011

De webwinkel Heartsz.nl begint al vorm te krijgen. Op dit moment ben ik bezig met de kaarten van de kunstwerken van vrouwelijke kunstenaars in het menu ’Vrouw en Kunstkaarten’ te zetten. Met veel plezier overigens, want steeds opnieuw geniet ik van de prachtige schilderijen. Als eersten heb ik de werken van de Italiaanse kunstenaressen Sofonisba Anguissola (16e eeuw) en Artemisia Gentileschi (17e eeuw) toegevoegd. Nieuwsgierig als ik ben, speur ik het internet af naar de laatste nieuwtjes over deze vrouwen. Zo ontdekte ik vandaag een voor mij nieuwe documentaire film over het leven van Artemisia,  ’A woman like that’ van Elles Weissbrod (http://www.awomanlikethatfilm.com/). Mijn hebzucht komt naar boven. Ik verzamel namelijk alles over vrouwelijke kunstenaars, van boeken en films tot documentaires en kaarten enz. enz. Deze documentaire/film wil ik natuurlijk ook hebben. Het werk van Artemisia is zo ontzettend boeiend en haar levensloop als kunstenaar een grote inspiratie voor vrouwen. Daarnaast hoop ik dat deze film haar meer recht aan doet dan de film van Agnes Merlet (‘Artemisia’) die in 1997 over haar leven gemaakt is. Die film riep zoveel verontwaardiging op bij de feministen dat zij in de bioscoop bij aanvang van de film protestpamfletten uitdeelden. Boos waren zij over het feit dat Artemisia Gentileschi posthuum veel onrecht aan werd gedaan. De film nam het namelijk niet zo nauw met de waarheid en men had er een geromantiseerd liefdesverhaal van gemaakt. Artemisia werd namelijk voorgesteld als een jonge dame die een zeer gepassioneerde liefdesrelatie had met haar leraar, Agostino Tassi, terwijl in werkelijkheid deze man haar op haar 17^e meerdere malen verkrachtte.

Uit archieven van de stad Rome, die nog steeds bewaard zijn gebleven, blijkt namelijk dat Agostino Tassi veroordeeld is voor deze verkrachting. De rechtszaak was zo spraakmakend vanwege het feit dat het de eerste aanklacht was tegen de verkrachting van een vrouw. Alle aantekeningen van de zaak zijn bewaard gebleven. In de aantekeningen is te lezen dat Artemisia degene was die haar onschuld moest bewijzen, i.p.v. Tassi. Om Artemisia de ‘waarheid’ te laten spreken werden haar vingers afgekneld, door middel van duimschroeven. Ook werd zij in de rechtszaal ten overstaan van iedereen medisch onderzocht op haar maagdelijkheid. Al met al moet dit behoorlijk vernederend zijn geweest (http://www.webwinds.com/artemisia/trial.htm). Ondanks al deze ellende zal haar een zekere mate van vrouwelijk zelfbewustheid hebben gegeven, die te zien is in haar schilderijen.  Vele werken hebben bijbelse thema’s die vanuit een vrouwelijke visie benaderd zijn. Het is bijzonder boeiend om haar schilderijen te vergelijken met de schilderijen van dezelfde thema’s van mannelijke collegae.

Op dit moment vindt in Parijs de expositie plaats:

Artemisia Gentileschi

Peintre de cour à succès, Artemesia Gentileschi est reconnue comme  une des meilleures artistes baroques du XVIIe siècle.

du 14 Septembre 2011 au 29 Janvier 2012
Musée Maillol – Fondation Dina Vierny
59-61 rue de Grenelle, 75007 Paris
http://www.museemaillol.com+ 33 (0) 1 42 22 59 58

 

Vrouw en Kunst

juli 31st, 2011

Over www.vrouwenkunstlezingen.nl

Judith Leyster

mei 3rd, 2011
In de zomer van 2006 studeerde ik af aan de Fontys Academie te Tilburg als docent beeldende vorming. Tijdens deze studie ontdekte ik het kunstgeschiedenis thema ‘Vrouwen in de Kunst’. Het werd mijn grote passie. De geschiedenis van vrouwen in de loop van de eeuwen, hun emancipatie strijd met twee feministische golven, dit alles werd duidelijk aan de hand van hun kunst en hun omstandigheden. Sofonisba Anguissola, een Italiaanse kunstenares uit de Renaissance toonde zich in een zelfportret. De klank van haar naam alleen al! Ik was verkocht. Vragen kwamen boven drijven. Waarom komen de kunstwerken van vrouwen niet (of nauwelijks) voor in de kunstgeschiedenis boeken? En hoe komt het dat deze werken bij de meeste mensen niet bekend zijn?  Vele kunstgeschiedenisboeken, biografieën en monografieën kocht ik in de loop der jaren. Bijzondere tentoonstellingen bezocht ik in binnen en buitenland en zo gaandeweg specialiseerde ik me in het onderwerp.  Naast de kunstgeschiedenis lessen tijdens mijn studies aan de Koninklijke Kunstacademie te ’s Hertogenbosch en aan de Fontys Academie, vormde het een ware verrijking en verdieping van mijn kennis. En die kennis wilde ik graag delen. Om al die vrouwen en hun kunstwerken in ere te herstellen.
In januari 2007 richtte ik o.a. www.vrouwenkunstlezingen.nl op. Een prachtige website ging de lucht in met daarop het aanbod lezingen ‘Vrouwen in de Westerse beeldende kunst van de middeleeuwen tot heden’.  Ook lezingen in combinatie met een creatief beeldende workshop eraan gekoppeld werden verzorgd.  In het hele land gaf ik lezingen. En nu is de tijd geworden om al deze opgedane kennis en ervaring te benutten in een nieuw project, maar daar vertel ik later meer over…

juli 31st, 2011

Bossche Parade ‘s-Hertogenbosch

Vandaag trekt de vloot met drijvende kunstwerken voor de laatste keer over de wateren van de binnendieze te ‘s-Hertogenbosch. Voor het tweede jaar in juni wordt deze stoet in de geest van Jheronimus Bosch gehouden. Vier keer zijn professionele kunstenaars en amateurkunstbeoefenaars samen met de vrijwilligers in de weer geweest om van dit spectakel een groots succes te maken. Dit gratis toegankelijke evenement begint vandaag om 16.00 uur en start bij de Singelgracht en eindigt bij de Nieuwstraat.

En nu op de fiets naar de Bosch Parade!

 

Grafiek symposium ‘s-Hertogenbosch

juni 6th, 2011

Zondag 5 juni 2011 vond in het grafisch atelier ‘s-Hertogenbosch het symposium “Grafiek Uitvergroot” plaats. Tijdens het symposium sprak men over de rol van grafiek in de hedendaagse kunst. De vragen hierbij waren: hoe verhoudt de hedendaagse kunstenaar zich tot grafiek? Welke rol kunnen de grafische technieken (nog) spelen in het kunstonderwijs anno 2011? De vier sprekers die aan bod kwamen waren: 
Hans Andringa, beeldend kunstenaar, hoofddocent en coördinator van de grafiek/tekenen afdeling van de Willem de Kooning Academie in Rotterdam, en schrijver van boeken over grafiek, Paul van Dijk, beeldend kunstenaar en graficus, John Dohmen, zeefdrukker en kunstenaar, en Helma Veugen, beeldend kunstenaar en beheerder GA Den Bosch. De presentatie werd op een geweldige manier geleid door Margarethe Louwers.

Ik had me ingeschreven voor het symposium omdat ik nieuwsgierig was naar hoe het er heden ten dage op de kunstacademie aan toe gaat met het vak grafiek. Daarnaast maak ik zelf ook grafiek en geef er workshops in. 
In de beginjaren van mijn academietijd in ‘s-Hertogenbosch, was er nog een grafiekwerkplaats met fantastische grafiekdocenten, zoals onder andere Dick Cassé en Nono Reinhold van wie ik het vak heb geleerd. Deze mensen gingen na enige jaren met pensioen of werden wegbezuinigd. Op den duur werd de hele afdeling grafiek wegbezuinigd en dat gebeurde op bijna alle academies in Nederland. 
Hans Andringa vertelde dat de grafiekwerkplaats in Rotterdam weer helemaal tot bloei was gekomen en dat de studenten die slechts deels gebruik maakten van de computer, toch vooral weer het oude ambachtelijke van het vak oppikten. Dat is een goede ontwikkeling. Hans noemt in een van zijn artikelen de grafiek een slow art, en ik denk dat hij daarin gelijk heeft. Door de combinatie van het creatief scheppende en het ambachtelijke ontstaat er rust en kan het creatieve proces zo mooi aan de oppervlakte komen. Laat ik het verduidelijken. Bij de lithografie, dat is vlakdruk op steen, moet eerst de steen in een zorgvuldig proces gepolijst worden. Het is een repeterende langdurende ritmische handeling die heel fysiek is. 
Helma van Veugen zei daar tijdens het symposium over dat het je in staat stelt bewust te worden van de oppervlakte, de begrenzing en de huid van de steen. Het maakt je één met het materiaal waarmee je gaat werken. En dat is nu net wat het bezig zijn met grafiek voor mij zo belangrijk maakt en waardoor ik denk dat het zo goed is om kunst in het hele onderwijs hoog in het vaandel te hebben staan. Ondanks dat bijna alle oude ambachten zo langzamerhand verdwijnen, is er ook weer een tendens van waardering voor het echte vakmanschap bij een bepaalde groep mensen waar te nemen.
Grafiek is een prachtige combinatie van kunst en ambachtelijke handelingen, waarin de hand van de kunstenaar het beeld bepaalt. Daar zit een sfeer in die door een computer niet gevangen kan worden. De computer is of een totale andere discipline en levert zijn eigen beelden op (geen appels met peren vergelijken), of biedt een prachtig hulpmiddel voor grafiek. De zeefdrukker John Dohmen benadrukte dat de mogelijkheden van handmatig zeefdrukken zoveel groter en mooier zijn dan affiches met offset gemaakt. Wat hij zegt is dus dat het om kwaliteit en diversiteit gaat. Het zou zonde zijn als dat verloren zou gaan. In onze huidige snelle ‘zap-cultuur’ lijkt het zowat verloren te gaan om nog met zorg, rust en intensiteit aan iets te werken,  zodat de creativiteit van binnenuit kan stromen en de uniciteit van mensen ruimte krijgt. Daarom blijft het belangrijk om het vak grafiek aan de academies aan te bieden.  Deze mensen kunnen hun kennen ook weer overdragen aan de jongere generatie (zodat deze zich als een olievlek zal verspreiden). Paul van Dijk en Helma van Veugen benadrukten beiden dat hun ervaringen met de grafiek hen ook in de andere disciplines zoals het schilderen en de fotografie versterkt hadden. Een wisselwerking dus.
Conclusie: Grafiek is een prachtvak van grote waarde. En evenals de schilderkunst, waarvan men dacht dat deze ten dode opgeschreven zou zijn door de komst van de fotografie, zal ook de grafiek blijven bestaan als kunstvorm. Kunst is voor het (al het) onderwijs van groot belang. Maar dat wist ik al.

 

Oplevering relatiegeschenk Jeroen Bosch Ziekenhuis (JBZ)

mei 20th, 2011

Dinsdag 17 mei 2011 was het dan eindelijk zover: De oplevering van de relatiegeschenken voor het Jeroen Bosch Ziekenhuis te ‘s-Hertogenbosch.
Maanden van voorbereiding gingen er aan vooraf.
Allereerst vroeg het bestuur van het JBZ  aan Romijn Conen en Joost van Pagée van het Bossche Makershuis*  een kunstenaar te zoeken voor de opdracht. Daarop werden kunstenaars gevraagd de portfolio van eigen werk ter inzage beschikbaar te stellen zodat het JBZ een keuze kon maken aan wie zij de opdracht zouden geven. Na een eerste selectie ronde voldeed geen van de inzendingen en moesten er andere kunstenaars gezocht worden. Mijn collega en vriendin Marianne van Heeswijk adviseerde het Bossche Makershuis de portfolio van Simone van Bakel en die van mij eens te bekijken. Na het inleveren van de portfolio’s werden wij beiden uitgenodigd om met het bestuur van het JBZ te komen praten over de opdracht. Simone om 10.00 uur en ik een half uur later. Al in de gang kwam ik Simone tegen. We spraken af om na het gesprek even samen iets te gaan drinken in de stad.  (Simone en ik kennen elkaar al van voor onze van onze academietijd in ‘s-Hertogenbosch). Het bestuur wilde praten over hun bedoelingen met de relatiegeschenken, en bekijken of wij daar eventueel iets mee konden. Daarnaast vroegen zij ons na te denken over een ontwerp. Dat ontwerp wilden zij dan graag tijdens een atelier bezoek komen bekijken.  Ook kwam het nieuwe ziekenhuis logo sprake. Een logo in de vorm van een kruis met daarin een hartvorm verwerkt.
Na weken kwam het besluit van het bestuur. Simone en ik  kregen beiden de opdracht om een kunstwerk in oplage van keramiek te maken. Fantastisch!
Ik besloot om de hartvorm als uitgangspunt te nemen. Voor mij staat, in dit geval het hart symbool voor de zielenroerselen van de mensen die gebruik maken van het ziekenhuis. De patiënten, de bezoekers, de artsen, de verplegers… Allen delen zij de zorg, de vreugde, het verdriet, het lijden, de hoop, de genezing en misschien wel het verlies. Het zijn emoties vol contrasten in een mensenleven, opgeslagen in het geheugen van het hart.

Ik begon met het maken van een hartvorm in klei, daarna maakte ik er een gipsen mal omheen. Met deze mal kon ik meerdere harten gieten. Na de afwerking van de gegoten harten werden deze gestookt in een keramische oven (op 1000 graden). Ik experimenteerde met glazuur net zolang tot dat ik het resultaat bereikte wat ik voor ogen had. Uiteindelijk kreeg het hart meerdere lagen glazuur van diverse soorten wit en gespikkeld glazuur zodat er in een laag over laag, diepte ontstond. Over het hart lopen van boven naar beneden witte stippen die er voelbaar op liggen.  Begeleidende teksten werden geschreven en het geheel werd verpakt.
Dinsdags werden de relatiegeschenken van Simone en mij met trots gepresenteerd en vol enthousiasme in ontvangst genomen door Celia Noordegraaf van het JBZ. Ook Romijn Coonen was aanwezig namens het Bossche Makershuis.
Wij hadden onze taak volbracht.
Ik wens de ontvangers van de relatiegeschenken veel plezier met hun kunstwerken.

Groetjes,

Natascha

 

Conen, van der Linden en van Bakel

 * Het Bossche Makershuis (BMH) is een organisatie die creatief vermogen in de samenleving ontwikkeld door gebruik te maken van de kracht van de kunstenaar. Het BMH verbindt creatief potentieel aan maatschappelijke aandachtsvelden door middel van het werven van opdrachten uit de samenleving. Creatief vermogen wordt door het BMH ingezet als bindmiddel, als generator, als breekijzer, als verband, als pionier van nieuwe denkbeelden.

zie www.bosschemakershuis.nl    www.villavanheeswijk.nl    www.simonevanbakel.nl    www.nataschavanderlinden.nl

 
Met veel trots presenteer ik het beeld ‘Groei’

mei 19th, 2011

Met veel plezier en trots presenteer ik mijn nieuwste beeld ‘Groei’ (op de foto 3x te zien).  

‘Groei’ 2011

Het beeld, ongeveer 40 cm hoog en 15 cm breed staat symbool voor innerlijke groei en ontwikkeling. Ik heb het enige maanden geleden in was gemaakt, met de bedoeling het in een beperkte oplage van 15 stuks te laten uitvoeren.
Via mijn vriendin en collega Lilian Steenhuisen kwam ik bij beeldengieterij Tenax terecht die mijn beeld in neolith zouden gaan gieten (Neolith is een materiaal dat uiterst duurzaam is, geschikt voor buiten, en qua uiterlijk op een bronzen beeld lijkt).
Uiteraard wilde ik de beelden zelf op kleur brengen. Voor mij is het namelijk heel belangrijk dat er vanuit de beelden precies de juiste sfeer uitgaat die uitdrukking geeft aan mijn visie en communiceert met de toeschouwer.
Op donderdag 12 en vrijdag 13 mei 2011 kon ik in de werkplaats van de gieterij aan de slag. En zie hier het resultaat! 

 

Mocht u belangstelling hebben voor ‘Groei’ dan kunt u contact opnemen op 0640174029. ‘Groei’ is verkrijgbaar in een gelimiteerde en genummerde oplage.

Ik zal mezelf even voorstellen…

mei 12th, 2011

Natascha van der Linden

Mijn naam is Natascha van der Linden, ik woon in de gemeente ‘s-Hertogenbosch. Ik ben beeldend kunstenaar en docent beeldende vorming (Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving 1985-1991 en Fontys Academie Tilburg 2004-2006). Mijn beeldende werk omvat schilderijen, grafiek, beelden en keramiek. Mijn werk vormt een poëtisch universum waarin een symbolische beeldtaal betekenis geeft aan de zoektocht naar identiteit, de cyclus van het leven, de tegenstellingen der dingen… In 2007 ben ik met HetKunstAtelier.nl en Artedelledonne.nl gestart. Beide zijn gericht op kunst & educatie. Ik geef beeldende workshops houtdrukken en keramiek, ik verzorg lezingen over vrouwelijke kunstenaars, voer opdrachten (o.a. relatiegeschenken) uit, werk op scholen aan kunstprojecten en maak beelden voor de openbare ruimten. Daarnaast start ik binnenkort de webwinkel  HEARTSZ.

Kunst, cultuur en boeken (literatuur en vakliteratuur) zijn mijn grootste passies en ik bezoek regelmatig tentoonstellingen en studiedagen over een kunsthistorisch onderwerp (een mens raakt nooit uitgeleerd).
Deze blog zal u op de hoogte houden van mijn beeldende activiteiten maar ook van andere kunstzaken die mijn belangstelling hebben. Ik hoop dat u er veel plezier aan zullen beleven en ik zie uw reacties graag tegemoet.

Groetjes, Natascha

 

HEARTSZ by Natascha van der Linden

mei 11th, 2011

Enige maanden gelden werd ik benaderd door Het Bossche Makershuis. Zij zochten kunstenaars die relatiegeschenken wilden vervaardigen voor het nieuwe Jeroen Bosch Ziekenhuis ‘s Hertogenbosch. Hiertoe diende een map met beeldend werk en een c.v. ingeleverd te worden. Mijn werk werd, samen met dat van collega vriendin Simone van Bakel uitgekozen. Ik mocht vijf werken gaan maken. Het JBZ koos voor een hartvormig object van keramiek. Een symbool voor de passie en zorg die het ziekenhuis wil uitdragen.  Komende dinsdag worden de werken opgeleverd!

 

 

Over www.vrouwenkunstlezingen.nl

mei 3rd, 2011
In de zomer van 2006 studeerde ik af aan de Fontys Academie te Tilburg als docent beeldende vorming. Tijdens deze studie ontdekte ik het kunstgeschiedenis thema ‘Vrouwen in de Kunst’. Het werd mijn grote passie. De geschiedenis van vrouwen in de loop van de eeuwen, hun emancipatie strijd met twee feministische golven, dit alles werd duidelijk aan de hand van hun kunst en hun omstandigheden. Sofonisba Anguissola, een Italiaanse kunstenares uit de Renaissance toonde zich in een zelfportret. De klank van haar naam alleen al! Ik was verkocht. Vragen kwamen boven drijven. Waarom komen de kunstwerken van vrouwen niet (of nauwelijks) voor in de kunstgeschiedenis boeken? En hoe komt het dat deze werken bij de meeste mensen niet bekend zijn?  Vele kunstgeschiedenisboeken, biografieën en monografieën kocht ik in de loop der jaren. Bijzondere tentoonstellingen bezocht ik in binnen en buitenland en zo gaandeweg specialiseerde ik me in het onderwerp.  Naast de kunstgeschiedenis lessen tijdens mijn studies aan de Koninklijke Kunstacademie te ’s Hertogenbosch en aan de Fontys Academie, vormde het een ware verrijking en verdieping van mijn kennis. En die kennis wilde ik graag delen. Om al die vrouwen en hun kunstwerken in ere te herstellen.
In januari 2007 richtte ik o.a. www.vrouwenkunstlezingen.nl op. Een prachtige website ging de lucht in met daarop het aanbod lezingen ‘Vrouwen in de Westerse beeldende kunst van de middeleeuwen tot heden’.  Ook lezingen in combinatie met een creatief beeldende workshop eraan gekoppeld werden verzorgd.  In het hele land gaf ik lezingen. En nu is de tijd geworden om al deze opgedane kennis en ervaring te benutten in een nieuw project, maar daar vertel ik later meer over…